သူ

သူ႕ကို စတြိလာခစြာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကပင္ .... သူနန္႔ အကြ်န္ အၾကိမ္ေပါင္းအမ်ားၾကီး မ်က္မွန္းတန္းမိခကတ္ပါေရ ... မွတ္မွတ္ရရ သူနန္႔ စတြိေရ အခ်ိန္က သူ႕ကို ၾကိဳဆိုေရလူတိ အမ်ားၾကီးၾကားထဲမွာ ထင္းခနန္း ျမင္ႏိုင္ေရ ... သူ႔ကိုၾကည့္ပနာ အားလံုး ၿပံဳးလို႔၊ ေပ်ာ္လို႔ ... အေခ်ခါ ဘဝကပင္ သူ႔ကို တမိတေမာၾကည့္ဖူးခေရ ... ယျပတ္ဆိုေရပိုင္ေလ့ ဆံုဖူးခေရ ... သူ႕ကိုၾကည့္ပနာ ၾကည္ႏူးမိခေရ .............

၁၀ တန္းေအာင္လို႔ တကၠသိုလ္တက္ခါေတာ့ သူ႔ကို နိန္႔တိုင္းတြိလာရေရ ... တခါတခါ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ မွန္ကန္မႈတိကိုတြိရေရ ... တခါတခါဆိုေကေတာ့ မ်က္ႏွာသီနန္႔ ... ေအပိုင္နန္႔ သူနန္႔ တြိျပီးေက မ်က္မွန္းတန္းမိလာခစြာ ေက်ာင္းေတာင္ျပီးလားခပါဗ်ာယ္ ... သူ႔ကိုေတာ့ေက တမိတေမာ့ ၾကည့္ျဖစ္တုန္း ....

ဆီးကုမၸဏီမွာ အလုပ္စလုပ္ေတအခ်ိန္ခါေတာ့ေက သူ႕ကို တစ္နိန္႔မွာ ႏွစ္ၾကိမ္၊ သံုးၾကိမ္ေလာက္ တြိလာရေရ ... တခါတလီ သူ႔ကိုၾကည့္ယင္း ရင္ခုန္သံတိ ျမန္ရေရ ... တခါတခါေတာ့ေက ဟင္းးး ခနန္း သက္ျပင္းခ်ျဖစ္ေတ ... တခါတလီက်ျပန္ေကေလ့ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနန္႔ ... သူကေတာ့ေက သူ႔ပံုစံအတိုင္း မေျပာင္းမလဲ ... အစပိုင္းခါေတာ့ေက သူကေလ့ လူတိကို ပံုမွန္ႏႈတ္ဆက္တတ္ေတ.. ႏႈတ္ဆက္နိန္က် ... အခ်ိန္ၾကာလာခါ သူေလ့ သူဖါသာသူ၊ အားလံုးေလ့ ကိုယ့္စြာနန္႔ကိုယ္ ... ယေကေလ့ ဇာပင္ေျပာေျပာ ယျပတ္ပိုင္ သူနန္႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တြိနိန္ျဖစ္တုန္း ... အၾကည့္ခ်င္းဆံုျဖစ္တုန္း ...

အျခားလူတိကရာ ေျပာင္းေျပာင္းလားခေရ ... သူကေတာ့ေက ယင္းနိန္ရာမွာ ယင္းအတိုင္း မေျပာင္းမလဲ ... သစၥာရွိရွိ ရပ္တည္နိန္တုန္း ... သူစြာ စစ္ေတြျမိဳ႕အတြက္ အထင္ကရ ျပယုဒ္တစ္ခုေလ့ ျဖစ္နိန္သိေရ ... ဇာသူစြာ ဇာေလာက္အဝီးကို ဇာေလာက္ၾကာေအာင္ပင္လားလီပတ္စီ စစ္ေတြကို သတိရတိုင္း သူ႔ကိုေလ့ မွတ္မွတ္ရရ သတိရ မွတ္မိနိန္ကတ္သိယင့္ ... သူကေတာ့ေက သူ႔ပံုစံအတိုင္း မေျပာင္းမလဲ ...

သူ .....        သူ ...............
၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကပင္ တြိဆံုလာခေရ၊ မ်က္မွန္းတန္းမိ ရင္ခုန္ျမန္ခရေရ၊ ရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ေခ် ေပါင္းစံုကို ပီးခဖူးေရ သံေယာဇာဥ္ၾကိဳး တထြီးၾကီးနန္႔သူ ..........
ျမိဳ႕စစ္ေတြ ျပယုဒ္တိထဲက တစ္ခုအျဖစ္နန္႔သူ ............
ရင္ထဲက  သူ ..................................

ေလာကၾကီးက မွန္ကန္မႈနန္႔၊ လစ္လ်ဴ ရႈတတ္မႈကို မ်က္ႏွာထားအမ်ဳိးမ်ဳိးနန္႔ ျပတတ္ေတ သူ ... အကြ်န္႔ရင္ထဲက ဆယ္ စုႏွစ္ ႏွစ္ခုတိုင္တုိင္ မိန္႔ေဖ်ာက္မရႏိုင္ေရ သူ .....
သူက ေမယုလမ္း (စာတိုက္လမ္း)နန္႔ လမ္းမၾကီးဆံုရာမွာ ထီးထီးမားမားရပ္နိန္တတ္ေတ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုကို ျဖတ္ေက်ာ္လာခေရ နာရီစင္ (အသစ္လို႔ အဂုထိေခၚတုန္း) ၾကီးပါ ... (သူရာ အခ်ိန္မွန္ကို ျပနိန္ခေက မေတာ္တဆ အလုပ္ေနာက္က်ေရနိန္႔တိ သူ႔ကိုၾကည့္လို႔ ရင္ခုန္ျမန္ခရေရ .... သူရာ စက္ပ်က္နိန္ေက သူ႔ကိုထားမိေရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တိ ဟင္းးးးး ခနန္း သက္ျပင္းတစ္ခ်က္နန္႔ တတူ အဆံုးသတ္ျဖစ္လားရေရ )....


ထိုထိုေသာ သူ ................


သင္းခ်ဳိ (21/04/2012 - 1:43 AM)

အဖျမီ ႏြီသို႔ အလြမ္း

ထိုနိန္ရာ .....
                  ရိုးမအေနာက္တစ္ဘက္က
                  ငါ့ခ်က္ၾကိဳး သၿဂိဳလ္ရာ ..........
                  ငါ့အဇၥ်တၱ ျမႈပ္ႏွံရာ .........
                  ငါ့ႏွလံုးသြီး ျမစ္ဖ်ားခံရာ .......
                  ငါ့ပ်ံသန္းျခင္း အစပ်ဳိးေရ နိန္ရာ .......
                  ငါ့စိတ္ဝိဥာဥ္ ပင္မက်က္စားရာ ........
                  ငါ့ျဖစ္တည္ျခင္း ရီေသာက္ျမစ္ ........

ထုိ သဇင္တိ ေပ်ာ္ေရၿမီမွာ ............
                   ဥၾသပ်ဳိ ေတးရင့္က်ဴးလို႔ ရြက္ဝါအိုေျမခခ်ိန္
                   ဂိမၼာန္ ႏြီဦး အခါထူး လီရူးမွာ
                   ငါ့ အလြမ္းတိ တေတာလံုး
                   ပစၥလကၡတ္ ျပန္႔ႀကဲလို႔ ႀကြီက် . . .

                   ႏြီတစ္ေက်ာ့ ေရာက္လာချပန္ေက
                   ဟိုး .... နန္းေတာ္ရာၾကား စဥ့္အိုးေခ်ထဲက
                   ၾကာညိဳနံ႔ သင္းေရ ရီကို
                   မာလခြံနန္႔ ခပ္ေသာက္ဖို႔
                   ပျပင္းပျပ ခ်င္ျခင္းတ ဆာေလာင္မိသိေရ . . .

                   ေဒအခ်ိန္ဆိုေက အဖၿမီမွာ
                   ဥၾသပ်ဳိေတးသံ စိုင္းျဒားမင္းရို႕ေတာင္နံရံထက္
                   ပဲ့တင္ထပ္နလီဖို႔ ထင္ယင့္ . . .

                   အဝီးေရာက္သားသမီးတိကို လြမ္းယင္း
                   ထို အဖရင္ခြင္က်ယ္ေလ့
                   အေငြ႕ထ ေလာင္ကြ်မ္းနိန္ေလာက္ဗ်ာယ္ . . .

ထိုထိုေသာ ..........
                   အလြမ္းတိနန္႔ လြမ္းတိုင္း ........
                   အနာဂတ္ ရိုးမေတာင္နံရံမွာ
                   အဖနာမည္ ကဗ်ည္းရီးထြင္းခါ
                   ေက်ာက္ထြင္းဓါးေခ်တစ္စင္း ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ အာသီသနန္႔
                   ငါ့ကိုငါ သြီးထားခယင္း . . .

အို .... လြမ္းမိေရ ၊ လြမ္းရေရ
                   အဖၿမီက ႏြီကုိ . . .

                                                                                 သင္းခ်ဳိ

ငါရို႕အိမ္ျပန္ကတ္ရဖို႔

ခံစားခ်က္တိ အဆုပ္လိုက္ႂကြီ

'လ' မသာေရ ညတိမွာ

ၾကယ္ေရာင္တိ မစံုခကတ္ရ .....

မဖူလံုေရ ဝမ္းစာအတြက္

တိုင္းတပါးျမစ္ေၾကာင္းမွာ နီပူသတ္ေၾကာျပင္တိနန္႔

ဘဝကို အစုန္အဆန္ေလွာ္ခတ္လို႔

အဘာၿမီကို တခ်က္ေခ် ေနာက္ခိုင္းထားခကတ္ရဗ်ာယ္ ....

အခ်ိန္တန္လို႔ အိပ္တန္းျပန္ခါေတာ့ေက

ေပါင္းရွင္းဖို႔ ဓါးတစ္လက္

ပန္းပြင့္ဖို႔ ေျမဆီလက္တစ္ဆုပ္စာ ျဖစ္တန္ေကာင္းယင့္ ...

ေဒ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊သဲတစ္ပြင့္ သစၥာတရားကို ကိုက္ခ်ီ

ငါရို႕မာန္ခဲထားကတ္မယ္

တစ္ခ်ိန္ခါ ငါရို႕အိမ္ကို ငါရို႕ျပန္ရဖို႔ ................

အဘာၿခံထက္မွာ ဖံုးအုပ္နိန္ေရတိမ္မည္းတိကို

မိုးအျဖစ္ ရြာခ်ပစ္ကတ္ရဖို႔ ..................

အက္ကြဲေၾကာင္းရာအထပ္ထပ္နန္႔

တလင္းျပင္ပိုင္ ငါရို႕ရင္ဘတ္တိကို

ျပန္ပနာ စိမ္းလန္းစီကတ္ဖို႔ ....................

ေဒ သစၥာတရားတိနန္႔ နေႏွာင္းခ်ည္

အဘာအိမ္ကိုလြမ္းယင္း -------

ငါရို႕ေတာင္ပံျပျပင္းခတ္ႏိုင္ဖို႔ အားျဖည့္ထားကတ္မယ္

တစ္ခ်ိန္မွာ ငါရို႕အိမ္ျပန္ကတ္ရဖို႔ . . .

သင္းခ်ဳိ

ေဆာင္းခိုငွက္

အခ်ိန္တန္ေက အိမ္ျပန္ရဖို႔အသိနန္႔

တစ္ရာသီစာခိုလႈံဖို႔ ငါရို႕ခရီးႏွင္ပါလတ္ကတ္စြာ

လဲက်နိန္ေရအခ်ိန္

ေတာင္ေဝွးတစ္ေခ်ာင္းစာေခ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထက္

ျပင္းျပေရ အာသီသတိ မပါ ...

ေအနိန္ရာ ေအေဒသတိေအာက္မွာ

လြမ္းရိပ္မိ ႏွလံုးသားတိနန္႔

ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုယ္ထြန္ယက္လုိ႔

ေျမစမ္းခရမ္း ပ်ဳိးနိန္ကတ္ရတုန္း ...

ဘဝကို စာလံုးေပါင္းဖို႔

သတ္ပံုတိအမွားမွား အယြင္းယြင္းနန္႔ ငါရို႕

ႏံုသထက္ ႏုံ ၊ အ သထက္ အ လာခကတ္ေတ ...

နီထြက္ျပီးေက နီဝင္ ၊ နီဝင္ျပီး နီထြက္

ေဒ နီအထြက္ အဝင္ၾကားမွာ ငရို႕အဓိပၸါယ္တိ

စက္ရုပ္ဆဆန္ စီးေမွ်ာနိန္ကတ္ျပန္စြာ

ဇာ ႏွစ္နီထြက္လို႔ ဝင္ကတ္ရဖို႔ဗ်ာယ္ မသိ ...

ခိုလံႈခြင့္ေခ်တစ္ခုအတြက္ ႏွလံုးသားကိုက်က်စ္ဆုတ္ဗ်ာယ္

ရီျမီေျပာင္းလာခရေရ ငရို႕တိအတြက္

ေဒ ေဆာင္းတစ္ရာသီစာ အယင္ကုန္လြန္ပီးပါ ...

သင္းခ်ဳိ

တမ္းတပံုရိပ္

ျမိဳ.တစ္ေလွ်ာက္ ဇာကိုပင္လားလား
အျမင္ကနိန္ ေပ်ာက္ထြက္မလားေရ
ငယ္ေပါင္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း "ကစၦပနဒီ" .......

တနီကုန္တနီခမ္း ရင့္ျပာသတ္နိန္ခယင့္
ဲဲၿခီကုန္လက္ပန္းက်ေက အိပ္တန္းျပန္ဖို.
ခိုလံႈစရာ အသိုက္ရွိလီေရ ..........

ဘ၀မဟုတ္သိေရ အိုင္ေခ်ထဲမွာ ....
ျပသ၁နာမဟုတ္သိေရ ေဘးထြက္ အဖုအထစ္ေခ်တိအတြက္
အႀကီးအက်ယ္ ခံစားမိေက
ႏွစ္သိမ့္ပီးဖို. လက္တစ္စံု ရွိလီေရ .........

ေဟာင္ဖြါေဟာင္ဖြါနန္. အာက်ယ္ဗ်ာယ္ လူတန္းစိနိန္ႏုိင္ဖို.
ျဖည့္ဆည္းပီးေရ အားေကာင္းေမာင္းသန္
လက္ေမာင္းႀကီးလည္း ရွိလီယင့္ေလ .........

ေၾကာက္လန္.တၾကား ပဋိပခတိအတြက္
မားမားမတ္မတ္ ကာကြယ္ပီးေရ
ရင္အုပ္ကားႀကီးလည္း ရွိလီျပန္သိေရ ........

တစိေခ်ေလာက္ အလိုမက်ေစာ္တိအတြက္
ေခါင္းခါ လိုင္(လည္)ခါဗ်ာယ္ ေအာ္ငိုဖို.
အခြင့္အေရးတိလည္း ရွိလီေရေယ ..........

ယင္းပံုရိပ္တိနန္. တတူ .......
ပင္လယ္ေအာ္သံ ၊ ရခိုင္စည္သံ ၊ ရခိုင္စကားသံ
အားလံုး အားလံုးကို တမ္းတမိရဗ်ာယ္ေ၀ ............ ။


သင္းခ်ိဳ

အစိမ္းေရာင္ တံခါးေနာက္မွာ

မေတာက္တေခါက္ အသိဥာဏ္နန္.
ေလာကၾကီးကို တံခါးလာေခါက္ၾကည္.မိေရ ့ ့ ့
ဆီးၾကိဳနိန္ေရ စိမ္းခါးခါး ရနံ.
ငါ့ဘ၀တစ္ခုလံုးကို လႊမ္းၿခံဳ ခါးသက္စီေရ ့ ့ ့

စိတ္ဆႏၵတိ တက္ေရာက္ကတ္ေတ ျပပဲြမွာ
အတၱတိ ၀တ္မႈန္ကူးနီကတ္ယင့္ ့ ့ ့
ေရာင္းပန္းလွ အၿပံဳးတိနန္.
သူ႔ထက္ငါအၿပိဳင္အဆိုင္
မာနတိကို ေရာင္းေစ်းျမွင့္နိန္ကတ္တယ္ ့ ့ ့
ငါမွာက လြတ္က်လားေရမာနကို
ေယာင္လည္လည္နန္. လိုက္ရွာနိန္ရေရ ့ ့ ့

ဂုဏ္သိကၡာနန္. အဆင့္အတန္းကို
ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ရြတ္ဖတ္နိန္ကတ္ေတ
အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ........
ငါက လူရာမ၀င္

ျပပြဲ ေဒါင့္ေခ်မွာ ထိုင္ဗ်ာယ္
တံခါးျပန္ပြင့္လာဖို. အခ်ိန္ကိုဆုေတာင္းယင္းနန္.
တတိန္းေခ် မ်က္ႏွာငယ္နိန္ရေရ ။ ။


သင္းခ်ဳိ

အဝီးတိမ္

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနန္.အသက္ရွင္ေရ ေျပာကတ္ေတ ့ ့ ့
ရွင္သန္ဖို.အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလား .....
ေမွ်ာ္လင့္ဖို.အတြက္ ရွင္သန္ျခင္းလား .....
မေသမခ်ာ မေရမရာ ။ ။

ငါ့အတြက္က ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုေစာ္
အ၀ီးတိမ္ပါ ့ ့ ့

ငါျပီးနိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ
ငါရပ္နိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ ........
ဇာအခ်ိန္ခါ ျပိဳဆင္းဖို.မွန္းမသိေရ သူ.ကို
မ်က္ျခီမျပတ္ဖို. မေညာင္းတမ္း ငါလိုက္ျပီး
အိမ္မက္တိထဲမွာေတာင္ ငါက တိမ္လိုက္ဖမ္းလို. ့ ့ ့

ငါျပီးနိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ
ငါရပ္နိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ ........
ခလုတ္တိုက္လို. လဲအက်
ငါ့လက္တစ္ကမ္းအလိုမွာ သူရြာခ်ခေရ ။ ။

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုေစာ္ ငါ့အတြက္က
အ၀ီးတိမ္ပါ ့ ့ ့



သင္းခ်ဳိ

က်ိန္စာေကာက္ေၾကာင္း

တစ္စက္ခ်င္းဆူေ၀တက္လာေရ စိတ္အဆာ
သူ႔စကားလံုးတိထဲမွာ အလုအယက္ေပါက္ကဲြ
ခံစားခ်က္ကင္းေရလူ မ်က္လံုးထဲက စကားသံ
ငါကရာ နားၾကားလဲြခစြာလာ ့ ့ ့
ငါစြာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ က်ိန္စာစူးခေရလူပါ ။

မရည္ရြယ္ဘဲ ပံုေဖာ္မိေရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေခ်နန္.
သူ.လက္ကို ဆုတ္ကိုင္မိျပီးခါမွ
မယိမ္းႏြဲ.တတ္ေတ သူ.ႏွလံုးသားရင္ခုန္သံ
ငါကရာ ဘာသာျပန္မွားခစြာလာ ့ ့ ့

အမွန္ပါရာ ေကာင္းကင္
မင္းစြာ ငါ့အတြက္မလင္းလက္ခ်င္ေရနိန္႔မွာ
မင္းအနားက ငါ့၀ိဥာဥ္ကို အဆံုးထိႏႈတ္ယူလိုက္မယ္
" ငါ့မ်က္ရည္ထက္ မင္းအျပံဳးကို ပိုမက္ေမာေရ
ငါစြာ " ့ ့ ့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ က်ိန္စာစူးခေရလူပါ ။ ။


သင္းခ်ိဳ

ကမ္းဝီးေလွာင္အိမ္

အေရာင္အဆင္းကို စိတ္ၾကိဳက္ကစပ္တတ္ေတ မာယာရွင္နန္႕
ဘဝကို အလဲအထပ္လုပ္ဗ်ာယ္ စီးခ်င္းထိုးနိန္ရေရ ။
္
လိမၼာျခင္းနန္႕ မကြ်မ္းဝင္ေရငါ
ရုိးသားျခင္းျပယုဒ္ကိုခ်ိတ္ဆြဲဗ်ာယ္ ပီပီျပင္ျပင္ "အ"ဖူးခေရ ။

လူလူခ်င္းအမဲလိုက္ကတ္ေတ သူရုိ႕သင္ရုိးၾကားမွာ
ေက်ာင္းကယူလာေရ "ေလာကနီတိ"ေလ့
မ်က္ႏွာေခ်ငယ္လို႕ ႕ ႕ ႕

ဂုဏ္ျဒပ္ခ်င္းရာ စကားေျပာေရ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ
ေမေမပီးေရ ႏႈတ္ခ်ဳိ ၊ ခ်ဳိတစ္ပါးက
လြယ္အိတ္ထဲက ထြက္မလာ ႕ ႕ ႕

ျဖစ္တည္ခြင့္ နိန္ရာေခ်တစ္ခုအတြက္
ေသေသသပ္သပ္နန္႕ လင္းလက္ေတ အၿပံဳးတိေနာက္ကို
အၿပီးတစ္ပိုင္း လိုက္နိန္ခသိေရ ။
လမ္းတစ္ဝက္ေရာက္လို႕ မ်က္ႏွာဖံုးတိကြာက်မွ
အသိကေနာက္က် အျပန္ရခက္လားဗ်ာယ္ ။ ။



သင္းခ်ဳိ

လေရာင္ေျခာက္ေတနိန္႔

လေရာင္တိ အိပ္မက္ကို ေမွာက္က်ေရနိန္႔
ရင္ဘတ္ထဲက အသံတိကို နားေယာင္မိယင္း
ငါစြာ... မ်က္လုံးတစ္စုံကို
ဘာသာျပန္မွားခေရ ...... ။ ။

ယင္းနိန္႔က ....
တေသာေသာသြန္က်နိန္ေရ အာရုံမွားတိနန္႔
ငါစြာ ... ႏွလံုးသားတစ္စံု ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ကို
နားလည္မႈ လဲြခေရ ...... ။ ။

ယင္းပိုင္နန္႔ ....
ကာရန္မညီေရ ရင္ခုန္သံတိကို ညွိယင္း
တီးခတ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိခါမွ
ျပတ္ထြက္လားေရ ၾကိဳးစ
ငါ့ ကံၾကမၼာ (ဘဝ)ကိုပါ ဆဲြႏႈတ္လားလေရ ........ ။ ။


သင္းခ်ဳိ