အဖျမီ ႏြီသို႔ အလြမ္း

ထိုနိန္ရာ .....
                  ရိုးမအေနာက္တစ္ဘက္က
                  ငါ့ခ်က္ၾကိဳး သၿဂိဳလ္ရာ ..........
                  ငါ့အဇၥ်တၱ ျမႈပ္ႏွံရာ .........
                  ငါ့ႏွလံုးသြီး ျမစ္ဖ်ားခံရာ .......
                  ငါ့ပ်ံသန္းျခင္း အစပ်ဳိးေရ နိန္ရာ .......
                  ငါ့စိတ္ဝိဥာဥ္ ပင္မက်က္စားရာ ........
                  ငါ့ျဖစ္တည္ျခင္း ရီေသာက္ျမစ္ ........

ထုိ သဇင္တိ ေပ်ာ္ေရၿမီမွာ ............
                   ဥၾသပ်ဳိ ေတးရင့္က်ဴးလို႔ ရြက္ဝါအိုေျမခခ်ိန္
                   ဂိမၼာန္ ႏြီဦး အခါထူး လီရူးမွာ
                   ငါ့ အလြမ္းတိ တေတာလံုး
                   ပစၥလကၡတ္ ျပန္႔ႀကဲလို႔ ႀကြီက် . . .

                   ႏြီတစ္ေက်ာ့ ေရာက္လာချပန္ေက
                   ဟိုး .... နန္းေတာ္ရာၾကား စဥ့္အိုးေခ်ထဲက
                   ၾကာညိဳနံ႔ သင္းေရ ရီကို
                   မာလခြံနန္႔ ခပ္ေသာက္ဖို႔
                   ပျပင္းပျပ ခ်င္ျခင္းတ ဆာေလာင္မိသိေရ . . .

                   ေဒအခ်ိန္ဆိုေက အဖၿမီမွာ
                   ဥၾသပ်ဳိေတးသံ စိုင္းျဒားမင္းရို႕ေတာင္နံရံထက္
                   ပဲ့တင္ထပ္နလီဖို႔ ထင္ယင့္ . . .

                   အဝီးေရာက္သားသမီးတိကို လြမ္းယင္း
                   ထို အဖရင္ခြင္က်ယ္ေလ့
                   အေငြ႕ထ ေလာင္ကြ်မ္းနိန္ေလာက္ဗ်ာယ္ . . .

ထိုထိုေသာ ..........
                   အလြမ္းတိနန္႔ လြမ္းတိုင္း ........
                   အနာဂတ္ ရိုးမေတာင္နံရံမွာ
                   အဖနာမည္ ကဗ်ည္းရီးထြင္းခါ
                   ေက်ာက္ထြင္းဓါးေခ်တစ္စင္း ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ အာသီသနန္႔
                   ငါ့ကိုငါ သြီးထားခယင္း . . .

အို .... လြမ္းမိေရ ၊ လြမ္းရေရ
                   အဖၿမီက ႏြီကုိ . . .

                                                                                 သင္းခ်ဳိ

ငါရို႕အိမ္ျပန္ကတ္ရဖို႔

ခံစားခ်က္တိ အဆုပ္လိုက္ႂကြီ

'လ' မသာေရ ညတိမွာ

ၾကယ္ေရာင္တိ မစံုခကတ္ရ .....

မဖူလံုေရ ဝမ္းစာအတြက္

တိုင္းတပါးျမစ္ေၾကာင္းမွာ နီပူသတ္ေၾကာျပင္တိနန္႔

ဘဝကို အစုန္အဆန္ေလွာ္ခတ္လို႔

အဘာၿမီကို တခ်က္ေခ် ေနာက္ခိုင္းထားခကတ္ရဗ်ာယ္ ....

အခ်ိန္တန္လို႔ အိပ္တန္းျပန္ခါေတာ့ေက

ေပါင္းရွင္းဖို႔ ဓါးတစ္လက္

ပန္းပြင့္ဖို႔ ေျမဆီလက္တစ္ဆုပ္စာ ျဖစ္တန္ေကာင္းယင့္ ...

ေဒ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊သဲတစ္ပြင့္ သစၥာတရားကို ကိုက္ခ်ီ

ငါရို႕မာန္ခဲထားကတ္မယ္

တစ္ခ်ိန္ခါ ငါရို႕အိမ္ကို ငါရို႕ျပန္ရဖို႔ ................

အဘာၿခံထက္မွာ ဖံုးအုပ္နိန္ေရတိမ္မည္းတိကို

မိုးအျဖစ္ ရြာခ်ပစ္ကတ္ရဖို႔ ..................

အက္ကြဲေၾကာင္းရာအထပ္ထပ္နန္႔

တလင္းျပင္ပိုင္ ငါရို႕ရင္ဘတ္တိကို

ျပန္ပနာ စိမ္းလန္းစီကတ္ဖို႔ ....................

ေဒ သစၥာတရားတိနန္႔ နေႏွာင္းခ်ည္

အဘာအိမ္ကိုလြမ္းယင္း -------

ငါရို႕ေတာင္ပံျပျပင္းခတ္ႏိုင္ဖို႔ အားျဖည့္ထားကတ္မယ္

တစ္ခ်ိန္မွာ ငါရို႕အိမ္ျပန္ကတ္ရဖို႔ . . .

သင္းခ်ဳိ

ေဆာင္းခိုငွက္

အခ်ိန္တန္ေက အိမ္ျပန္ရဖို႔အသိနန္႔

တစ္ရာသီစာခိုလႈံဖို႔ ငါရို႕ခရီးႏွင္ပါလတ္ကတ္စြာ

လဲက်နိန္ေရအခ်ိန္

ေတာင္ေဝွးတစ္ေခ်ာင္းစာေခ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထက္

ျပင္းျပေရ အာသီသတိ မပါ ...

ေအနိန္ရာ ေအေဒသတိေအာက္မွာ

လြမ္းရိပ္မိ ႏွလံုးသားတိနန္႔

ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုယ္ထြန္ယက္လုိ႔

ေျမစမ္းခရမ္း ပ်ဳိးနိန္ကတ္ရတုန္း ...

ဘဝကို စာလံုးေပါင္းဖို႔

သတ္ပံုတိအမွားမွား အယြင္းယြင္းနန္႔ ငါရို႕

ႏံုသထက္ ႏုံ ၊ အ သထက္ အ လာခကတ္ေတ ...

နီထြက္ျပီးေက နီဝင္ ၊ နီဝင္ျပီး နီထြက္

ေဒ နီအထြက္ အဝင္ၾကားမွာ ငရို႕အဓိပၸါယ္တိ

စက္ရုပ္ဆဆန္ စီးေမွ်ာနိန္ကတ္ျပန္စြာ

ဇာ ႏွစ္နီထြက္လို႔ ဝင္ကတ္ရဖို႔ဗ်ာယ္ မသိ ...

ခိုလံႈခြင့္ေခ်တစ္ခုအတြက္ ႏွလံုးသားကိုက်က်စ္ဆုတ္ဗ်ာယ္

ရီျမီေျပာင္းလာခရေရ ငရို႕တိအတြက္

ေဒ ေဆာင္းတစ္ရာသီစာ အယင္ကုန္လြန္ပီးပါ ...

သင္းခ်ဳိ

တမ္းတပံုရိပ္

ျမိဳ.တစ္ေလွ်ာက္ ဇာကိုပင္လားလား
အျမင္ကနိန္ ေပ်ာက္ထြက္မလားေရ
ငယ္ေပါင္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း "ကစၦပနဒီ" .......

တနီကုန္တနီခမ္း ရင့္ျပာသတ္နိန္ခယင့္
ဲဲၿခီကုန္လက္ပန္းက်ေက အိပ္တန္းျပန္ဖို.
ခိုလံႈစရာ အသိုက္ရွိလီေရ ..........

ဘ၀မဟုတ္သိေရ အိုင္ေခ်ထဲမွာ ....
ျပသ၁နာမဟုတ္သိေရ ေဘးထြက္ အဖုအထစ္ေခ်တိအတြက္
အႀကီးအက်ယ္ ခံစားမိေက
ႏွစ္သိမ့္ပီးဖို. လက္တစ္စံု ရွိလီေရ .........

ေဟာင္ဖြါေဟာင္ဖြါနန္. အာက်ယ္ဗ်ာယ္ လူတန္းစိနိန္ႏုိင္ဖို.
ျဖည့္ဆည္းပီးေရ အားေကာင္းေမာင္းသန္
လက္ေမာင္းႀကီးလည္း ရွိလီယင့္ေလ .........

ေၾကာက္လန္.တၾကား ပဋိပခတိအတြက္
မားမားမတ္မတ္ ကာကြယ္ပီးေရ
ရင္အုပ္ကားႀကီးလည္း ရွိလီျပန္သိေရ ........

တစိေခ်ေလာက္ အလိုမက်ေစာ္တိအတြက္
ေခါင္းခါ လိုင္(လည္)ခါဗ်ာယ္ ေအာ္ငိုဖို.
အခြင့္အေရးတိလည္း ရွိလီေရေယ ..........

ယင္းပံုရိပ္တိနန္. တတူ .......
ပင္လယ္ေအာ္သံ ၊ ရခိုင္စည္သံ ၊ ရခိုင္စကားသံ
အားလံုး အားလံုးကို တမ္းတမိရဗ်ာယ္ေ၀ ............ ။


သင္းခ်ိဳ

အစိမ္းေရာင္ တံခါးေနာက္မွာ

မေတာက္တေခါက္ အသိဥာဏ္နန္.
ေလာကၾကီးကို တံခါးလာေခါက္ၾကည္.မိေရ ့ ့ ့
ဆီးၾကိဳနိန္ေရ စိမ္းခါးခါး ရနံ.
ငါ့ဘ၀တစ္ခုလံုးကို လႊမ္းၿခံဳ ခါးသက္စီေရ ့ ့ ့

စိတ္ဆႏၵတိ တက္ေရာက္ကတ္ေတ ျပပဲြမွာ
အတၱတိ ၀တ္မႈန္ကူးနီကတ္ယင့္ ့ ့ ့
ေရာင္းပန္းလွ အၿပံဳးတိနန္.
သူ႔ထက္ငါအၿပိဳင္အဆိုင္
မာနတိကို ေရာင္းေစ်းျမွင့္နိန္ကတ္တယ္ ့ ့ ့
ငါမွာက လြတ္က်လားေရမာနကို
ေယာင္လည္လည္နန္. လိုက္ရွာနိန္ရေရ ့ ့ ့

ဂုဏ္သိကၡာနန္. အဆင့္အတန္းကို
ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ရြတ္ဖတ္နိန္ကတ္ေတ
အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ........
ငါက လူရာမ၀င္

ျပပြဲ ေဒါင့္ေခ်မွာ ထိုင္ဗ်ာယ္
တံခါးျပန္ပြင့္လာဖို. အခ်ိန္ကိုဆုေတာင္းယင္းနန္.
တတိန္းေခ် မ်က္ႏွာငယ္နိန္ရေရ ။ ။


သင္းခ်ဳိ

အဝီးတိမ္

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနန္.အသက္ရွင္ေရ ေျပာကတ္ေတ ့ ့ ့
ရွင္သန္ဖို.အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလား .....
ေမွ်ာ္လင့္ဖို.အတြက္ ရွင္သန္ျခင္းလား .....
မေသမခ်ာ မေရမရာ ။ ။

ငါ့အတြက္က ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုေစာ္
အ၀ီးတိမ္ပါ ့ ့ ့

ငါျပီးနိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ
ငါရပ္နိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ ........
ဇာအခ်ိန္ခါ ျပိဳဆင္းဖို.မွန္းမသိေရ သူ.ကို
မ်က္ျခီမျပတ္ဖို. မေညာင္းတမ္း ငါလိုက္ျပီး
အိမ္မက္တိထဲမွာေတာင္ ငါက တိမ္လိုက္ဖမ္းလို. ့ ့ ့

ငါျပီးနိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ
ငါရပ္နိန္ေကေလ့ သူျပီးေရ ........
ခလုတ္တိုက္လို. လဲအက်
ငါ့လက္တစ္ကမ္းအလိုမွာ သူရြာခ်ခေရ ။ ။

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုေစာ္ ငါ့အတြက္က
အ၀ီးတိမ္ပါ ့ ့ ့



သင္းခ်ဳိ

က်ိန္စာေကာက္ေၾကာင္း

တစ္စက္ခ်င္းဆူေ၀တက္လာေရ စိတ္အဆာ
သူ႔စကားလံုးတိထဲမွာ အလုအယက္ေပါက္ကဲြ
ခံစားခ်က္ကင္းေရလူ မ်က္လံုးထဲက စကားသံ
ငါကရာ နားၾကားလဲြခစြာလာ ့ ့ ့
ငါစြာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ က်ိန္စာစူးခေရလူပါ ။

မရည္ရြယ္ဘဲ ပံုေဖာ္မိေရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေခ်နန္.
သူ.လက္ကို ဆုတ္ကိုင္မိျပီးခါမွ
မယိမ္းႏြဲ.တတ္ေတ သူ.ႏွလံုးသားရင္ခုန္သံ
ငါကရာ ဘာသာျပန္မွားခစြာလာ ့ ့ ့

အမွန္ပါရာ ေကာင္းကင္
မင္းစြာ ငါ့အတြက္မလင္းလက္ခ်င္ေရနိန္႔မွာ
မင္းအနားက ငါ့၀ိဥာဥ္ကို အဆံုးထိႏႈတ္ယူလိုက္မယ္
" ငါ့မ်က္ရည္ထက္ မင္းအျပံဳးကို ပိုမက္ေမာေရ
ငါစြာ " ့ ့ ့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ က်ိန္စာစူးခေရလူပါ ။ ။


သင္းခ်ိဳ

ကမ္းဝီးေလွာင္အိမ္

အေရာင္အဆင္းကို စိတ္ၾကိဳက္ကစပ္တတ္ေတ မာယာရွင္နန္႕
ဘဝကို အလဲအထပ္လုပ္ဗ်ာယ္ စီးခ်င္းထိုးနိန္ရေရ ။
္
လိမၼာျခင္းနန္႕ မကြ်မ္းဝင္ေရငါ
ရုိးသားျခင္းျပယုဒ္ကိုခ်ိတ္ဆြဲဗ်ာယ္ ပီပီျပင္ျပင္ "အ"ဖူးခေရ ။

လူလူခ်င္းအမဲလိုက္ကတ္ေတ သူရုိ႕သင္ရုိးၾကားမွာ
ေက်ာင္းကယူလာေရ "ေလာကနီတိ"ေလ့
မ်က္ႏွာေခ်ငယ္လို႕ ႕ ႕ ႕

ဂုဏ္ျဒပ္ခ်င္းရာ စကားေျပာေရ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ
ေမေမပီးေရ ႏႈတ္ခ်ဳိ ၊ ခ်ဳိတစ္ပါးက
လြယ္အိတ္ထဲက ထြက္မလာ ႕ ႕ ႕

ျဖစ္တည္ခြင့္ နိန္ရာေခ်တစ္ခုအတြက္
ေသေသသပ္သပ္နန္႕ လင္းလက္ေတ အၿပံဳးတိေနာက္ကို
အၿပီးတစ္ပိုင္း လိုက္နိန္ခသိေရ ။
လမ္းတစ္ဝက္ေရာက္လို႕ မ်က္ႏွာဖံုးတိကြာက်မွ
အသိကေနာက္က် အျပန္ရခက္လားဗ်ာယ္ ။ ။



သင္းခ်ဳိ

လေရာင္ေျခာက္ေတနိန္႔

လေရာင္တိ အိပ္မက္ကို ေမွာက္က်ေရနိန္႔
ရင္ဘတ္ထဲက အသံတိကို နားေယာင္မိယင္း
ငါစြာ... မ်က္လုံးတစ္စုံကို
ဘာသာျပန္မွားခေရ ...... ။ ။

ယင္းနိန္႔က ....
တေသာေသာသြန္က်နိန္ေရ အာရုံမွားတိနန္႔
ငါစြာ ... ႏွလံုးသားတစ္စံု ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ကို
နားလည္မႈ လဲြခေရ ...... ။ ။

ယင္းပိုင္နန္႔ ....
ကာရန္မညီေရ ရင္ခုန္သံတိကို ညွိယင္း
တီးခတ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိခါမွ
ျပတ္ထြက္လားေရ ၾကိဳးစ
ငါ့ ကံၾကမၼာ (ဘဝ)ကိုပါ ဆဲြႏႈတ္လားလေရ ........ ။ ။


သင္းခ်ဳိ

အဆံုးတိုင္ .................

ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္နိန္ေရ အေမွာင္ထုႀကီးတစ္ခုလား....

ျပင္းျပစူးရွလြန္းေရ အလင္းဟင္းလင္းျပင္ႀကီးလား ....

ဇာတစ္ခုေလ့ မျမင္ရေအာင္ ေဝဝါးနိန္ေရ အျမင္အာရံုတိေအာက္မွာ

တေဒါက္ေဒါက္က်နိန္ေရ ငါ့ႏွလံုးသြီးစက္သံ တိကလြဲလို႔

ငါ့အတြက္ အေဖၚျပဳစရာ အျခားမဟိ ...

ရင္ထဲက သိပ္သည္းဆနန္႔အမွ် ခံစားရစြာတိ မခ်ိမဆန္႔ပါလားေဝ ...

ေဒ ရင္ဘတ္ကို ခ်ခင္း

တစ္လွမ္းခ်င္း နင္းျဖတ္လားခေရ ၿခီသံအခ်က္တိုင္းကို

ဆံျခည္တစ္မွ်င္စာေတာင္ အလြဲအမွားမဟိ မွတ္မိနိန္သိယင့္ ....

ငါ့စြာငါ ႏွလံုးသြီးေၾကာမႀကီးတိကိုခ်ည္

သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ပိုင္ ထင္မွတ္နိန္ခသိေရ ...

ေဒ ဖမ္းဆုတ္မရေရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တိကို

အၿပီးတိုင္ မလႊတ္ခ်ႏိုင္သိသရြိေတာ့

ဘဝတစ္ခုလံုးစာ စုတ္ျပတ္သတ္လားၿပီးေကေတာင္

ငါ နာၾကင္ ပဲ့ႀကြီနိန္လီရဖို႔သိ ........................................

သင္းခ်ဳိ (2:05 PM)

လြမ္း ...... လို႔

ရီျခား ျမီျခား အလင္းခါးတိေအာက္မွာ

ရနံ႔ခါးတိက

ငါ့ဘဝကို သိမ္းၾကံဳးယူလားဖို႔ဗ်ာယ္ပိုင္ ...

ကာလာစံု ဝတ္ဆင္ထားေရ မ်က္လံုးတိက

မွားဖို႔ ျခီတစ္လွမ္းကို စစူးစစိုက္ေစာင့္ၾကည့္နိန္ကတ္ယင့္ ...

အနိန္ၾကာလာတိုင္း က်င့္သားရမလာဘဲ

ေၾကာက္စိတ္တိရာ ပိုလာခကတ္ ...

တစ္နီဝင္တိုင္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္မိေရ .....

နာၾကင္မႈတိကို လြယ္ပိုး

ငါရို႕ေၾကာခိုင္းထားခေရ အေနာက္ရိုးမတစ္ဘက္

အမိၿခံေဒါင့္ေခ်က

ငါစိုက္ခေရ စပါယ္တစ္ၿခံဳကို ငါလြမ္းလို႔ ...

အမိၿခံရွိက ေသာက္ရီအိုးစင္ေခ်ေလ့ ငါလြမ္းလို႔ ....

သရက္ပင္အိုေအာက္ ခံုတန္းေခ်ကိုေလ့ လြမ္းလို႔ ....

ယင္းနိန္ရာတိမွာ အခါခါထပ္နိန္ခေရ ငါ့ျခီရာတိကိုေလ့ လြမ္းလို႔ ....

နာၾကင္မႈကိုမသိေရ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေခ်တစ္ေယာက္ ၿပံဳးရယ္ျခင္းကို ငါလြမ္းလို႔ ...

အိမ္ခန္းေဒါင့္က ငါ့စာအုပ္ခံုေခ်ကိုေလ့ ငါလြမ္းလို႔ ...

ႏြီဦးမွာဖူးေရ ပုရစ္ဖူးေခ်တိကိုေလ့ လြမ္းလို႔ ...

အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်ဳိးခဖူးေရ တံစက္ျမိတ္က မိုးရီစက္တိကိုေလ့ လြမ္းလို႔ ...

၂၁ ႏွစ္တိုင္ ရႈရိႈက္ဖူးခေရ ပင္လယ္ရနံ႔ကို ငါလြမ္းလို႔ ...

နီညိဳခ်ိန္ စက္ရံုေအာ္သံတိနန္႔ သံေခ်ာင္းေခါက္သံ ...

ႏူးညံ့ေရ အမိႏွလံုးသား ၊ လံုၿခံဳမႈအျပည့္နန္႔ အဖရင္အုပ္ကားကား ...

ႏွစ္သိမ့္မႈပီးေရ အမိလက္ႏွစ္ဘက္ ၊ မ်က္ရည္တိခမ္းေျခာက္စီခ အဖရဲရင့္ျခင္းတိ ...

........................................

...........................................................

ငါလြမ္းလို႔ .................

လြမ္းလို႔ .........................

လြမ္း ............................ လို႔

လြမ္း ........................

................

..................

သင္းခ်ဳိ

ရင္ျမိဳခံရေရနိန္႔

ရင္ျမိဳခံရေရနိန္႔

အသိနန္႔ သတိၾကားမွာ

ေဒရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးကို ေသာ့ခတ္ထားျပီးခါမွ

ထိန္းမႏုိင္၊သိမ္းမရ ေဖာက္ထြက္လာေရ ဆႏၵနန္႔

သစၥာေဖါက္ဝံ့ေရ ႏွလံုးသား .........

အၾကိမ္ၾကိမ္ ခလုတ္တုိက္လဲက်ဖူးလို႔

ျပန္မထဝ့ံေအာင္ လန္႔ဖ်ား ဖ်ားခေရ ငါ့ဝိဥာဥ္

ေလေျပညွင္းတစ္ခ်က္ တိုးအေဝွ႔မွာ

တစ္ခါျပန္ခုန္ထ မိုက္ရူးရဲခဗ်ာယ္ ........

ထိုနိန္႔က ........ ( x . x . xxxx)

ပန္းတစ္ပြင့္ ပြင့္အာေရ အသံ

ငါ့လိပ္ျပာကို ေတာင္ပံခတ္စီခေရ ...

ကလပ္စီကယ္ သံစဥ္တစ္ဝက္နန္႔

စီးဆင္းနီေရ အၾကားအာရုံ

ဦးေဏွာက္ အခ်က္ပီးေခါင္းေလာင္းသံေတာင္ မၾကားႏုိင္ခေအာင္

ငါ့ရင္ဘတ္က ငါ့ကိုဝါးျမိဳလားေရ ........

သင္းခ်ိဳ

အမည္းေရာင္ အတၳဳပတၳိ

အမည္းေရာင္ အတၳဳပတၳိ

ကိုယ္တိုင္ရီးခြင့္မရေရ အတၳဳပတၳိမွာ
အခ်ိန္တစ္ခုေရာက္ေက အမွတ္စတစ္ခုက
အျဖစ္ပ်က္ တစ္ခုစီအန္ထြက္က်ေရ ...

ဘဝက မခက္ခဲပါဘူး ...
ဘဝမွာ ရွင္သန္ဖို႔က ခက္ခဲေရ ...
ဘဝမွာ ရွင္သန္ဖို႔ မခက္ခဲပါဘူး ...
ရလာေရ အဆိုးအေကာင္းနန္႔
နီသားတက် စီးေျမာဖို႔ ခက္ခဲေရ ...

ေအရင္ဘတ္ထက္မွာ
ေဇာက္မနက္ေတ ဆင္ျခင္တုံတရားကိုျခင္းဗ်ာယ္
ကိုယ့္ေစာ္ကိုယ္ လယ္ထြန္မွားခလို႔
မ်ဳိးေစ့တိကို
လက္ထဲမွာရာ က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္ကိုင္ထားရယင့္ ...
မႀကဲခ်ဗ်ာယ္ ...
ေဒရပ္ဝန္းမွာ
င့ါအတြက္ မိုးေခါင္ေရ ...

အျပန္ရခက္ေတ ခရီးလမ္းမွာ
အေနာက္က ဖ်က္ခမိေရေဖာင္တိအတြက္
ေနာင္တ ရရဖို႔လား ???
မထူးေရတတူ
မ်က္စိကို စံုမိွတ္လုိ႔ သတၱိရွိဟန္ေဆာင္လိုက္မယ္ .....


သင္းခ်ဳိ

ေဘာင္

လူတိတိုင္းဗ်ာယ္ ခ်ိန္ဆတတ္ကတ္ေတ
လိမၼာျခင္းထဲမွာ ၀င္ဆံ့ႏိုင္ဖို႕
မိုက္မိုက္မဲမဲ ငါႀကိဳးစားဖူးခယင့္
အခ်ိန္တိရာ ေျဗာက္ေသာက္ကုန္ခေရ
ငါ့သဘာ၀မဟုတ္လို႕ အေရာင္မေျပာင္းႏိုင္ခ .....

ငါ့ကိုက်ဥ္ထားေရ လူတိကို
အေပါင္းအသင္းျဖစ္ခ်င္လို႕ စိတ္ကူးယဥ္ဖူးခေရ
ျမင္ကြင္းမတူလို႕ စကားခ်င္းေတာင္စစ္ေျပမၿငိမ္းခ .....

ကံေကာင္းေရလို႕ယူဆမိေရ လူတစ္ခ်ဳိ႕ကို စံထားဗ်ာယ္
"ကံ" လို႕ထင္ေစာ္နီရာမွာ လယ္ထြန္မွားခေရ
ရုိးရာမတူလို႕ ပ်ဳိးေတာင္မႀကဲခရ .....

အဲ .......
ဘ၀ဆိုေစာ္ ဘ၀ဆန္နီဖို႕အဓိကလို႕ထင္ဗ်ာယ္
လိုက္ေလ်ာညီေထြနီတတ္ဖို႕ သင္ယူနီခါမွ
သင္ရိုးကုန္လို႕ "ဘ၀" က ငါ့ကိုျပန္သိမ္းလားေရ .... ။ ။


သင္းခ်ဳိ

စုတ္ခ်က္ရုိင္း

မပီျပင္ေရေကာက္ေၾကာင္းတိနန္. ငါ့ဘ၀ကို
မကြ်မ္းက်င္ေရပန္းခ်ီဆရာက ဆဲြေစာ္လာ ....
မာယာရွင္က ဆဲြေစာ္လာ .......

ဇာမွန္းမျမင္ရေရ ေနရာကို
အားသြန္ခြန္စိုက္ၿပီးနီရေစာ္ ၀တၱရားလား ......

ေစာင့္စားခေရ ေတာက္ပမႈတစ္ခုတစ္လီက
ေမွ်ာ္လီ၀ီးလီ လိုက္လီၿပီးလီိိိိ .......
တစ္ခါတစ္ခါ စိတ္ကူးနန္.ရြက္လြင့္ဖို.ေတာင္
လီကမတိုက္ ........

ဘ၀ဆိုေစာ္ အျပီးသားရီးစပ္ထားေရစာအုပ္ဆိုေက
တစ္ရြက္ခ်င္းလွန္နီရေစာ္ထက္
တစ္အုပ္လံုးကိုအရည္ႀကိဳဗ်ာယ္ ေသာက္ပလိုက္ခ်င္ယင့္ ........

အခြင့္ရွိေက .... "၀င္ကစြပ္ပိုင္"
ရွင္သန္ျခင္းကို တခ်က္ခြ်တ္ထားလိုက္ခ်င္ေရ ...... ။ ။





သင္းခ်ဳိ

ရင္နင့္ခြင့္

ရင္နင့္ခြင့္

ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းစီပဲ ခ်ခင္းရမယ့္ပဲြမွန္းမသိခဲ့ဘူး
ဒီရင္တစ္ခုလံုးစာ ေလာင္းေၾကးထပ္ခဲ့လိုက္တာ ့ ့ ့
ပန္း နဲ. ေခါင္းတစ္လွည့္စီဆိုတာ ေမ့ေနခဲ့ေပါ့
ႏွလုံးသားကိုပါးရုိက္ခံရမွ ငါရႈံးမွန္းသိခဲ့ေတာ့တယ္ ့ ့ ့

ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာေတာ့ အလြမ္းခ်ည္းဘဲလည္းမဟုတ္
မင္းနဲ.ဆိုင္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြအတြက္

ဆယ္ခါျပန္ ၾကည္ႏူးျခင္းလည္းရွိရဲ. ့ ့ ့

ကိုယ္စီ ႏွလံုးေသြးေဖ်ာ္ရည္ေတြနဲ.
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တည္ခင္းဖူးခဲ့တယ္မလား
(ခဏတာပဲ ဆိုဆို)

ဒီေတာ့တစ္ခါ အခုခ်ိန္ေတာ့
အေရာင္စံုတဲ့ခံစားခ်က္သက္တန္.ေပၚမွာ ေျခလႊဲထိုင္ယင္း
ေနာင္တမပါဘဲ အတူေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့
အမွတ္တရတစ္ခုစီတိုင္းကို
တစ္သက္စာသယ္ပိုးသြားဖို. သိမ္းဆည္းေနတယ္ ့ ့ ့။ ။

သင္းခ်ိဳ

ရီခမ္းငါး

ရီခမ္းငါး

ေကါင္းကင္မွာ အရုပ္ထင္
ပုံေဖာ္ယင္းတမ္းတရေရ ဘ၀မွာ
"အမိ"ရုပ္သြင္ကို မွန္းေမွ်ာ္ဗ်ာယ္
ရင္ေငြ.ခိုလႈံခ်င္လိုက္တယ္ ။ ။

ဟန္လုပ္ယင္းနန္. အံကိုတင္းဗ်ာယ္
ဘ၀ကပီးေရအသိ
သားရင္က အဆာကို အာသာမေျပစီႏုိင္ခ ။ ။

မာန္ကိုတင္းဗ်ာယ္ ေရွ.ဆက္ရေရ ၿခီလွမ္းတိုင္းမွာ
တိတ္တိတ္ပုန္း မ်က္ရည္တိကစက္လက္
အလိုမတူဘဲသိမ္းထားရေရ ဆႏၵတစ္ခုနန္.
အျပင္းျပဆံုးေခၚခြင့္ရခ်င္ေရ "ေမေမ " ။ ။

ရွင္သန္ခြင့္ရေရဘ၀မွာ
သစ္ငုတ္ေခ်ပိုင္ရာ ဇာမ်ဳိးေစ့မွန္းလည္းမသိရ
ေတာင္းဆိုး၊ပလံုးဆိုးရာ ပစ္ရုိးထံုးစံထဲမွာ
သားက မစားေကာင္းေရ အသီးလား ။ ။

ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးေက
ျပန္ဖို.အိမ္ကမရွိခ
"အနေႏၱာအနႏၱငါးပါး"မွာ သားကတစ္ပါးကိုမသိ
"မိဘေက်းဇူး" စာစီကံုးအတြက္
သားမွာအေျဖမရွိ ။ ။

(မိဘမဲ့အေခ်တိအတြက္ ခံစားရီးဖြဲ႕ပါသည္)

သင္းခ်ဳိ

ရလာဒ္

" ရလာဒ္"

"ခြင့္မလြြတ္ကဲ့" ဆိုေရ စကားတစ္ခြန္းနန္.
ငါ့ဘ၀ကိုတစ္ျခမ္းပဲ့စီခေရ .......
လူတစ္ေယာက္မရွိလို. ေနာက္တစ္ေယာက္
ဘ၀မပ်က္ေကေတာင္
ရင္ဘတ္မပါဘဲ အသက္ရႈနီရေရပိုင္ရာေလ ....

ခ်စ္ျခင္းနန္.မုန္းျခင္းမွာ အျပစ္မရွိေရအတြက္
နင္နန္.ငါ့ၾကားမွာ တစ္ေယာက္လည္းမမွားခ.....

အမွန္ကေတာ့ခါ
ကံတရားကငါ့ကို တခ်က္ေခ်ကစပ္ခေစာ္ရာ ......
မခ်င့္ခ်ိန္တတ္ေတငါ့မွာ
ကံကိုမယံုေကေတာင္နင့္ကိုယံုလို.
ႏွလံုးသားကိုရင္းဗ်ာယ္ ဘ၀တစ္ခုလံုးပံုပီးလိုက္ခါမွ
ေလာင္စာေကာင္းေကာင္းနန္.
ေလာင္ကြ်မ္းပလိုက္ေစာ္
ငါ့ကိုငါေတာင္
ဇာကအစျပန္ေကာက္ရဖို.လဲ မသိလိုက္ဗ်ာယ္ ..... ။ ။



သင္းခ်ိဳ

အိမ္ျပန္ခြင့္

ခန္းနားထည္၀ါမႈတိေအာက္က ျမိဳ႕ျပ .......
ႏြီးထြီးမႈကို ေတာင့္တနီေရ မ်က္၀န္းတစ္စံု .........
အေငြ႕အသက္ ကင္းမဲ့ေရ ထမင္းတစ္ေလာင္ပန္း .......

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို အရည္ေဖ်ာ္မိေရ ႀကဲျပန္႔နီေရ

အိပ္ပ်က္ညတိ .......

ရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုေရ
ဆႏၵတစ္ခုေနာက္ကို လိုက္ယင္းလိုက္ယင္း ........
ဘ၀ဆိုေရ
ျပသ၁နာထဲကို တိုး၀င္ျပီးယင္း တိုး၀င္ယင္း ........

ဟိုက ေဒက ရင္ေဟာင္းေလာင္းေပါက္နန္႔ လူတိ
ငါ့ကို ၀င္တိုက္လားခေရ ........

ငါ့ပတ္ဝန္းက်င္မွာက သီဆံုးနီေရ မ်က္လံုးတိရာမနား .....
တစ္ခ်က္ေလာက္ ေနာက္လွည့္ၾကည့္မိခါမွ
အဆံုးအစ မရွိေရ ဟင္းလင္းျပင္ .......

အမိေယ
ငါ့အတြက္ အိပ္တန္းျပန္ခ်ိန္က ဇာခါေလ ..........


သင္းခ်ိဳ